Nic się pani nie stało? – zapytał mężczyzna, podchodząc do rozbitego samochodu. Za kierownicą siedziała młoda dziewczyna. Trzęsła się. Trochę z zimna, trochę ze strachu. Mężczyznę uderzył odór alkoholu, wydobywający się z wnętrza auta.

– N-n-nie… nie, nic mi nie jest dziękuję.

– Całe szczęście, zaraz zadzwonię na policję.

– Nie błagam, NIE – krzyknęła spanikowana. Zaraz jednak zmieniła ton głosu na spokojniejszy – Nie trzeba. Już wezwałam pomoc drogową.

Mężczyzna pokiwał głową, ale tylko udawał, że jej wierzy. Przecież w tym miejscu nie było zasięgu. Pożegnał się z dziewczyną, wrócił do domu i wykręcił 911.

Maura Murray

Kilka rozbitych aut.

Maura Murray urodziła się 4 maja 1982 roku jako czwarte dziecko Freda i Laurie Murray. Mimo, że jej rodzice rozwiedli się, kiedy dziewczynka miała sześć lat, jej wychowanie opierało się na konserwatywnych, irlandzko – katolickich fundamentach.

Dziewczyna przed lwią część swojego życia zmagała się z bulimią. Niestety, w rodzinie nie mogła znaleźć wsparcia.

– Nie rozumiem po co to jesz – naśmiewały się z niej siostry – I tak zaraz wszystko wyrzygasz.

Maura od najmłodszych lat miała zacięcie sportowe – biegała w szkolnej reprezentacji, co sprawiało radość jej ojcu.

Maura i jej ojciec Fred.

Kiedy ukończyła liceum została przyjęta do prestiżowej szkoły West Point w Nowym Jorku, gdzie studiowała inżynierię chemiczną. Tam poznała swojego chłopaka, Billy’ego Rauscha. Mimo, że była dobrą uczennicą nie stroniła od kłopotów. Pewnego razu otrzymała naganę za kradzież kosmetyków wartych pięć dolarów.

Maura i Billy.

Maura nie wytrzymała szkoły życia, jakim było West Point, a być może chciała uniknąć usunięcia ze szkoły za kradzież. W każdym razie po trzech semestrach przeniosła się na Uniwersytet Massachusetts w Amherst do szkoły pielęgniarskiej. Ona i Billy zdecydowali, że pozostaną w związku na odległość. Żadne z nich nie było święte, oboje mieli kogoś na boku.

Na UMass dziewczyna znów zadarła z prawem, przez kilka dni zamawiając jedzenie na numer karty kredytowej skradziony jednemu z kolegów. Dostała za to wyrok trzech miesięcy w zawieszeniu, który za dobre sprawowanie miał zostać wykreślony z jej akt w przyszłości.

Zdjęcie Maury do policyjnej kartoteki.

Maura dorabiała sobie pilnując recepcji na kampusie, przeważnie w godzinach nocnych.

5 lutego podczas swojej zmiany otrzymała dwa telefony. Pierwszy z nich o 22:40 był od jej siostry Kathleen. Ponoć rozmawiały głównie o kłopotach Kathleen z narzeczonym.

O 1 w nocy dziewczyna połączyła się z numerem prywatnym. Około 1:20 wróciła jej przełożona i zastała dziewczynę kompletnie rozbitą i przerażoną. 

– Moja siostra – tylko to Maura potrafiła z siebie wydusić.

Przełożona odesłała ją do pokoju w akademiku, jednak nie chciała, żeby dziewczyna została w takim stanie sama. Maura zapewniła ją, że zajmie się nią współlokatorka. Było to kłamstwem, ponieważ dziewczyna mieszkała sama.

Co ciekawe trzydzieści minut przed pojawieniem się przełożonej dziewczyny, czyli dziesięć minut przed anonimowym telefonem na kampusie zdarzył się wypadek. Ktoś uderzył w ucznia Petrita Vasi’ego, powodując u niego ciężkie obrażenia głowy, których skutki towarzyszą mu po dziś dzień. Istnieje teoria, która mówi, że Maura miała coś wspólnego z wypadkiem, jednak nie istnieją żadne wskazujące na to dowody.

7 lutego 2004 roku do Amherst przyjechał ojciec Maury z zamiarem zakupu dla niej nowego auta. Pojechali razem oglądać używane samochody. Później udali się na obiad wraz z przyjaciółką dziewczyny, Kate.

Po obiedzie Fred podrzucił dziewczyny do sklepu z alkoholem, a później pojechali do motelu Quality Inn, gdzie nocował. Pozwolił Maurze pożyczyć swoją nową Toyotę Corollę, aby mogła wraz z koleżanką pojechać na imprezę do akademika. Było to około godziny 22:30. 

Po imprezie Maura miała wrócić do swojego pokoju w akademiku, jednak tak się nie stało. Domówkę opuściła o 2:30. Niektórzy twierdzą, że wyszła z mężczyzną, inni mówią, że sama. Pojechała w stronę motelu, gdzie przebywał jej ojciec, aby oddać mu samochód. Po drodze spowodowała kolizję na Route 9 w Hadley, w wyniku której samochód został doszczętnie zniszczony. Nie jest pewne, czy Maura została poddana testom na trzeźwość. Policjant spisał zdarzenie i odwiózł Maurę do Quality Inn.

Fred twierdzi, że nie wiedział, że Maura przyjechała do motelu. O 4:45 Maura wykonała z jego telefonu połączenie do Billy’ego, chcąc opowiedzieć mu o rozbitym samochodzie.

W niedzielę Fred wypożyczył samochód, podrzucił Maurę z powrotem na kampus i sam ruszył do domu do Connecticut. Ustalili, że o rozbitym samochodzie i odszkodowaniu porozmawiają na spokojnie w poniedziałek wieczór. Dziewczyna miała do tego czasu załatwić formularze powypadkowe, które razem mieli wypełnić.

9 lutego, dzień zaginięcia.

• 12:00 – Maura wyszukuje mapę z drogą prowadzącą do Berkshires i Burlington w Vermoncie. 

• 13:00 – Maura pisze e-maila do Billy’ego: ‘Przepraszam, że nie odbierałam telefonu, ani nie odpisywałam na sms-y, nie miała ochoty z nikim rozmawiać. Zadzwonię później.’

• 13:08 Maura dzwoni do New Hampshire Condo Association w sprawie rezerwacji pokoju w Bartlett, gdzie wcześniej miała zwyczaj jeździć z rodziną. Pokoju nie udaje jej się zarezerwować. 

• 13:13 – Maura dzwoni do znajomego ze studiów, treść rozmowy nie jest znana

• 13:24 – Maura pisze e-maila do swojego szkolnego przełożonego, zawiadamiając, że z uwagi na ‘nagłą śmierć w rodzinie’ nie pojawi się na zajęciach przez tydzień. Później okazuje się, że żadnej śmierci w rodzinie nie było.

• 13:40 – Maura dzwoni do Vermont, sprawdzając informacje na temat hoteli w Stowe. Pakuje wszystkie swoje rzeczy do pudeł, łącznie z obrazami i zdjęciami ze ścian. Część z nich zabiera ze sobą do samochodu, między innymi swoje zeszyty i tabletki antykoncepcyjne. Wśród rzeczy pozostawionych w pokoju znajduje się wydrukowany rozpaczliwy e-mail do Billy’ego wytykający mu zdradę.

• 14:00 – Maura dzwoni do Billy’ego, nagrywając mu się na sekretarkę: ‘Porozmawiamy później’.

• 15:30 – Maura wyjeżdża z akademika swoim Saturnem z roku 1995. 

• 15:40 – Maura zatrzymuje się przy bankomacie i wybiera z niego 280$. 40$ wydaje w pobliskim sklepie na alkohol, między innymi Bailey’s Irish Cream, Kahlua, wódkę i karton wina Franzia. Nagranie z obu kamer potwierdza, że była wtedy sama.

Maura przy bankomacie – nagranie z kamery (1)
Maura przy bankomacie – nagranie z kamery (2)

• 16/17 – Maura opuszcza Amherst zmierzając na północ na drogę międzystanową nr 19 do Vermont. Wycieczka wygląda na spontaniczną, ponieważ nikomu się z niej nie zwierzyła.

• 19:30 – kierowca autobusu zauważa samochód rozbity o drzewo. Za kierownicą siedzi Maura.. Mężczyzna chce wezwać policję, jednak Maura powstrzymuje go, twierdząc, że już zadzwoniła po pomoc drogową. Jest to kolejne kłamstwo Maury, pomoc drogowa nie odnotowała połączenia o tym zdarzeniu. Mężczyzna przeczuwa, że dziewczyna mija się z prawdą, ponieważ w tym miejscu nie było zasięgu. Wraca więc do domu i zadzwonił na 911. Kiedy wrócił na miejsce dziewczyny już nie było.

Zdarzenie widzi również kobieta mieszkająca po sąsiedzku. Usłyszała wypadek i przybiegła do okna zobaczyć, co się stało. Ujrzała samochód i miała wrażenie, że na miejscu pasażera ktoś siedzi, paląc papierosa. Kobieta również dzwoni na policję.

• 19:46 – oficer z Haverhill przyjeżdża na miejsce zdarzenia. Zastaje tam jedynie opuszczony samochód. Wnętrze samochodu jest zabałaganione i oblane winem. Całe auto cuchnie. Znajduje tam kartę pomocy drogowej z nazwiskiem Maury, mapę do Burlington w Vermont, ulubioną maskotkę dziewczyny oraz książkę ‘Not without peril – 150 years of Misadventure on the Presidential Range of New Hampshire’, opowiadającej o samotnej wyprawie w góry. W rurze wydechowej znajdowała się szmata. Niestety po Maurze nie ma śladu. Zniknęło również kilka butelek zakupionego alkoholu.

• 20:30 – mężczyzna wracający do domu z pracy zauważa młodą osobę na Route 112. Było to 4 – 5 mili od miejsca wypadku. Ta informacja dotarła jednak do policji dopiero trzy miesiące po wypadku.

Śledztwo.

Fred Murray, odsłuchawszy sekretarkę w swoim telefonie dowiedział się o zaginięciu córki, oraz o znalezieniu jej samochodu. Kiedy zadzwonił na posterunek policji, dowiedział się, że jeśli dziewczyna nie zostanie odnaleziona do następnego poranka, rozpoczną oficjalne poszukiwanie. Nie było to pocieszające, szczególnie z uwagi na to, że temperatura wahała się wtedy od trzech stopni Celsjusza w dzień do minus siedmiu w nocy.

W czasie zaginięcia Maury, jej chłopak Billy Rausch otrzymał dziwny telefon. Myślał, że to Maura szlocha do słuchawki. Później okazało się jednak, że telefon był zarejestrowany na Czerwony Krzyż. Do dzisiaj nie wiadomo kto i dlaczego wykonał telefon,

Śledztwo zostało otwarte następnego dnia. Włączyło się w nie również FBI. Fred bardzo chciał zobaczyć auto córki, jednak nie dostał na to pozwolenia. Powiedział więc policji, że Maura włożyła szmatę w rurę wydechową za jego radą. Ponoć miało to poprawić działanie starego samochodu.

Ojciec Maury wziął udział w CNN’s American Morning, prosząc o jakiekolwiek informacje na temat córki. Później wystąpił również w Montel Williams Show, który to program miał milionową oglądalność. Niestety, żadne z tych działań nie przyniosło żadnego rezultatu.

Fred w programie Montel Williams Show.

Psy tropiące złapały trop Maury około 100 yardów od porzuconego samochodu, jednak zapach nagle urywał się w nic nie znaczącym miejscu. W każdy weekend Fred wracał do Haverhill i na własną rękę szukał Maury, dopóki policja nie poinformowała go o oficjalnych zażaleniach zgłaszanych na niego przez mieszkańców.

Rozbite auto Maury.
Drzewo, w które uderzyła Maura.

Nie wiadomo co tak naprawdę stało się z Maurą. Bardzo popularna jest teoria jakoby dziewczyna uciekła i zaczęła nowe życie gdzie indziej, przykładowo w Kanadzie. Ludzie twierdzą też, że zamarzła, została zamordowana, lub popełniła samobójstwo w gęstych lasach Massachusetts. Najpopularniejsza jest jednak opinia, że Maura wsiadła do samochodu kogoś znajomego, lub mieszkańca, który zaproponował, że podrzuci ją do celu jej podróży. To wyjaśniałoby dlaczego psy nagle straciły trop.

Starsza siostra Maury Julie twierdzi, że rozmawiała z dziewczyną tuż przed zaginięciem. Rozmawiały wtedy o jej zbliżającej się wycieczce na plażę Myrtle w czasie przerwy wiosennej, co miałoby wykluczyć samobójstwo. Na pytanie dlaczego mogłaby pojechać tamtego dnia do Vermont, Julie odrzekła

– Być może chciała pobyć chwilę sama, oczyścić głowę… Ale to dziwne, że pojechała tam sama.

Ojciec Maury Fred sądzi, że dziewczynie przydarzyło się coś złego. Twierdzi, że ktoś musiał porwać ją z drogi w nocy i zabić. Ma wrażenie, że Maura chciała wyjechać, ponieważ coś trapiło ją w tamtym czasie.

8 lutego 2012 roku youtuber o nazwie 112dirtbag zaczął wrzucać niepokojące filmiki. Jeden z filmików ukazywał śmiejącego się maniakalnie mężczyznę z podpisem ‘Happy Aniversary’, inny przedstawiał rachunek za motel z dnia zaginięcia Maury. Jego nazwa również nawiązywała do zaginionej – dziewczyna zniknęła na Route 112, a jej ojciec określił osobę, która ją porwała jako śmiecia (ang. dirtbag). 

W lutym 2019 roku Fred Murray ogłosił nowy trop w sprawie. Udało mu się uzyskać dostęp do domu sąsiadującego z miejscem zdarzenia. Śledczy wraz z psami tropiącymi przeszukali dom i piwnicę, jednak ku rozczarowaniu rodziny i przyjaciół Maury nie znaleziono po niej  śladu.

Maura Murray.

Do dzisiaj nie wiadomo kto spowodował wypadek na kampusie w 2004 roku, z kim Maura rozmawiała dzień przed swoim zaginięciem, dlaczego Billy Rausch otrzymał telefon z Czerwonego Krzyża, oraz co stało się z Maurą Murray.

[1] [2] [3] [4] [5]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *